Afgelopen vrijdagmiddag heb ik een bezoek gebracht aan de prachtige ‘Tiende Onafhankelijke Realisten Tentoonstelling 2008′, in het bijzonder mooi geworden Museum Møhlmann in Appingedam. Het museum is particulier en opgezet door Rob (zelf realistisch schilder) en Laura Møhlmann.

Maar liefst 102 kunstenaars tonen hun werk. Tussen de geëxposeerde 500 werken kwam ik onder meer een portret van Tjitse Hofman tegen, gemaakt door Lammert Joustra, van wie onze dochter weer les had op de middelbare school! Onze vriend Theo Zwinderman heeft er ook een paar van zijn werken hangen en ook van Ed Ubels kwamen we werk tegen. Bij de vorige expositie van Museum Møhlmann, toen nog gevestigd in Venhuizen, heeft Ed Ubels mijn gedicht ‘Hardangervidda’ gebruikt. Ook hij is, net als ik, gefascineerd door onder meer landschap en stenen. Behalve van de reeds genoemde kunstenaars is er ook werk te zien van o.a. Siemen Dijkstra, Herman van Hoogdalem, Jan van Loon, Gerard van de Weerd en uiteraard vele anderen. Ga zelf kijken, het is beslist zeer de moeite waard!

Van beeld naar woord en muziek

Dit is denk ik de volgorde, waardoor de compositie van Carlos Micháns voor het 50-jarig jubileum van het Drents Symfonie Orkest (DSO) tot stand kwam. De première van dit Lustrumstuk vond zaterdagmiddag 11 oktober j.l. plaats in het Provinciehuis te Assen, tijdens een feestelijke dag, die de toepasselijke naam ‘Drents Accoord’ meekreeg.

Na een ochtend met diverse geslaagde workshops, was het ‘s middags tijd voor een aantal orkesten om zich te presenteren. Daarna volgde er een feestrede door voorzitter Edzard Kuipers van het DSO. Vervolgens las ik de drie gedichten voor, die door Carlos Micháns waren uitgekozen om zijn muziek bij te componeren, ‘ik mis de smaok’, ‘haarfst’ en ‘en komp de dag’, alle afkomstig uit mijn eerste bundel ‘As langs de muren d’aovend slöp’.

We waren beiden benieuwd, Carlos Micháns naar mijn reactie op de wijze waarop hij de gedichten muzikaal heeft vormgegeven en ik was op mijn beurt natuurlijk benieuwd hoe het gedaan was en hoe het zou klinken in de uitvoering door het DSO, samen met het Drents Kamerkoor. Ik moet zeggen dat ik aangenaam getroffen was! De muziek van Micháns vind ik zeer goed passen bij de sfeer van mijn gedichten en dat vind ik echt knap!

Uit de reacties na afloop was op te maken, dat het stuk goed is gevallen, maar ook, dat men het prettig vond dat ik de gedichten van tevoren las. Bovendien had de organisatie ervoor gezorgd dat de tekst van de gedichten aan het publiek was uitgereikt. Dat was een goede zet, mijn eigen ervaring is ook, dat ik het prettig vind de tekst mee te kunnen lezen.

Gelukkig hoeft het niet bij deze ene uitvoering te blijven, want het Drents Symfonie Orkest zal dit stuk in januari 2009 nog een aantal keren ten gehore brengen, zoals op de agenda van het DSO vermeld, maar dan samen met het Meppeler kamerkoor Cigale. Ik ga dan zeker nog eens luisteren!

Ik vind het verder bijzonder leuk, dat ik tijdens deze première kennis heb kunnen maken met Carlos Micháns en zijn partner. We hebben op aangename wijze een poosje met elkaar gesproken, waarbij over en weer de ervaringen m.b.t. het stuk en de teksten werden uitgewisseld.

Dat mijn echtgenoot en mijn ouders deze première hebben kunnen bijwonen, was voor mij ook heel plezierig. Bovendien is deze première door André vastgelegd op video, zodat ik thuis nog eens rustig kan nagenieten van deze jubileumuitvoering.

De informatie over Carlos Micháns en Drie Drentse Gedichten is afkomstig uit het Programma Drents Accoord.